De belangrijkste verschillen tussen een naamloze en besloten vennootschap zijn:

• de besloten vennootschap (BV) mag geen aandeelbewijzen uitgeven. Zij heeft een register waarin alle aandeelhouders vermeld staan;
• de naamloze vennootschap (NV) kan wel aandeelbewijzen uitgeven voor zover het aandelen aan toonder betreft. Indien er hier ook sprake is van aandelen op naam staan deze eveneens gemeld in het register van aandeelhouders;
• de statuten van een besloten vennootschap moet een wettelijk voorgeschreven blokkeringsregeling bevatten, hetgeen inhoudt dat de aandeelhouders hun aandelen niet zo maar aan iedereen kunnen overdragen;
• het voorschrift van een blokkeringsregeling geldt niet voor de naamloze vennootschap;
• het aandelenkapitaal van de besloten vennootschap is lager dan die van de naamloze vennootschap.

Zowel de NV als de BV worden bestuurd door één of meer bestuurders, ook wel directeuren genoemd.Zij kunnen al dan niet onder toezicht staan van een Raad van Commissarissen (RvC). Deze RvC kan uit één of meer personen bestaan.

Directeuren en commissarissen worden in beginsel benoemd door de algemene vergadering van aandeelhouders. Deze vergadering kan hen ook schorsen of ontslaan.

Na de oprichting van de vennootschap wordt deze ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel in welk gebied de vennootschap haar kantoor heeft. Bij deze inschrijving worden tevens de namen en adressen van de directeuren en overige vertegenwoordigers vermeld. Hierbij wordt tevens melding gemaakt van een eventuele enig aandeelhouder en eventuele nevenvestigingen.

De statuten van de vennootschap dienen te worden vastgelegd in een notariële akte, waarbij de vennootschap wordt opgericht. Voor het oprichten van een vennootschap is de toestemming van het Ministerie van Justitie vereist. Deze verklaart dat hem van bezwaren tegen de oprichting niet is gebleken.

In de statuten worden tevens de bevoegdheden van de directeuren en commissarissen geregeld.